Schrijven is heerlijk om te doen, maar je moet er ook wel wat voor over hebben. Als schrijver moet je veel obstakels overkomen. Eén van de moeilijkste obstakels vind ik zelf problemen in het plot. Er zijn van die onoverkomelijke problemen die de ontwikkeling van het plot in één keer stopzetten. Deze plotproblemen zijn voor mij net een combinatie van spinnen en kakkerlakken: spikkerlakken.

Dit klinkt vast heel vreemd, dus misschien moet ik beginnen met te zeggen dat ik nogal bang ben voor zowel spinnen als kakkerlakken. Ik vind het vieze, onnatuurlijke, onvoorspelbare beesten die geen bestaansrecht hebben*, om het maar eens tactisch te brengen. Dit gezegd hebbende, kan ik nu uitleggen waarom ik vind dat plotproblemen net spikkerlakken zijn.

Stel, je bent een schrijver, en je bent lekker bezig een plot te ontwikkelen. Ik zie het plot voor me als een witte muur die je opbouwt. Steentje voor steentje bouw je hem op tot je bij het plafond aankomt. Bij het plafond aangekomen, zit het plot goed in elkaar en kun je beginnen met schrijven. Tenminste, als je halverwege niet wordt geplaagd door plotproblemen.

De problemen beginnen als spinnen. Ze verstoppen zich in de donkerste hoekjes en net als je ze niet meer verwacht, komen ze uit hun schuilplaats en gaan provocerend midden op je witte muur zitten, als een soort levende vlek. Natuurlijk kun je dan niet meer rusten tot je hem hebt gedood. Maar die vieze beestjes zijn ontzettend snel en onvoorspelbaar. Bovendien rusten ze niet tot ze vrolijk over elk stukje van de witte muur hebben geparadeerd. Of ze bedekken je hele muur met een smerig, kleverig web, tot alles is besmet met hun viezigheid. Kortom, tot het probleem het hele plot beïnvloedt. Maar pas op! Ook het doden zelf is niet gemakkelijk. Je moet dan immers in de buurt komen van die angstaanjagende pootjes en dat walgelijke lichaampje. Of, om weer terug naar schrijftermen te gaan, je zult dat vervelende, vieze probleem dat jou plaagt stevig onder ogen moeten komen. Dan pas kun je beginnen met je verwoede pogingen om het probleem kwijt te raken, waarbij je meerdere malen met je papiertje tegen een, alweer lege, muur zal slaan. Echter, als je lang genoeg door blijft gaan, zal jouw schrijversintellect het wel winnen van het domme probleemspinnetje en zul je hem kunnen doden. Het vervelende van spikkerlakken is helaas dat dan de problemen pas écht beginnen.

Zoals gezegd lijken de plotproblemen namelijk niet alleen op spinnen, maar ook op kakkerlakken. Er bestaat een gerucht dat kakkerlakken zodra je ze dood drukt, honderd (of in ieder geval veel) eitjes leggen. Ik heb eerlijk gezegd geen idee of dit waar is -het lijkt me sowieso dat dit alleen het geval is bij vrouwtjeskakkerlakken- maar dat doet er ook niet toe. Het gaat immers om het idee. Zodra je namelijk een spikkerlakprobleem hebt ‘dood gedrukt’ is dit niet het einde van de problemen. Het is vaak het begin. Als het probleem maar groot -of zwanger- genoeg is, zal het, zodra het de oplossing aan ziet komen, snel allemaal eitjes leggen. Zo ontstaan er een heleboel kleinere probleempjes. Problemen die misschien niet zo lastig op te lossen zijn, maar hoe meer problemen er zijn, hoe moeilijker het wordt. Daarom is het maar het beste om deze plotproblemen zo snel mogelijk onder ogen te komen, als het probleem nog niet zo zwanger is. Misschien zul je een ‘besmette’ steen in je muur moeten verwijderen en de rest van de stenen een beetje moeten verschuiven, maar dat is het waard. Het is beter om dit te moeten doen als je nog maar een klein muurtje heb, dan dat je het moet doen als de muur al bijna het plafond raakt. Stel je voor dat ‘ie instort, dan is al je werk voor niets geweest.

Toegegeven, dit gebeurt niet altijd. Niet alle problemen zijn spikkerlak-problemen. Er zijn ook van die heerlijke problemen die onmogelijk op te lossen lijken, maar dat niet zijn. Van die problemen die uiteindelijk door de groei van het verhaal zichzelf op een magische manier weten op te lossen. Tot nu toe heb ik nog geen manier gevonden om de spikkerlak-problemen en de oplosbare problemen uit elkaar te houden, maar ik blijf proberen. Ooit zal ik een plot-insectenverdelger weten te maken die alleen de spikkerlak-problemen doodt in één spray. Ik weet het zeker.

* De mening die in dit weblog wordt gegeven is enkel de panische mening van Calliope en representeert op geen manier de mening van de andere NUSA-leden.