Al een jaar, of misschien langer, ik ben de tel kwijt, ligt het schrijfwerk stil bij mij. Ik had ideeën genoeg, iets minder tijd, maar het ontbrak me na het schrijven van mijn afstudeerscriptie vooral aan zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en geduld om van een idee een verhaal te maken. Dus alle ideeën werden bij voorbaat al weggebonjourd. Want waarom zou ik een idee onthouden als ik er toch niets mee kan doen? En dan wordt stilstand al snel achteruitgang…

Het is me nu even volstrekt onduidelijk hoe ik weer kan beginnen en doorgaan met schrijven. Er zijn af en toe wel ideetjes, sterker nog, één bepaald idee weigert om weggebonjourd te worden en plakt nu al ruim anderhalf jaar als een post-it aan het creatieve gedeelte van mijn brein. Maar ja, een idee is nog geen verhaal, het moet zich eerst ontwikkelen tot een plot met personages. Als dat niet meer op een natuurlijke manier gebeurt, dan moet je soms naar drastische middelen grijpen om je creativiteit een oppepper te geven.

Een zoektocht naar de pepmiddelen van bekende schrijvers leverde helaas niet het lijstje op waar ik op hoopte. Misschien ontbreekt het me weer aan doorzettingsvermogen om zo’n lijst te produceren. De combinatie van sterke drank en benzedrine die Jack Kerouac tot zich nam tijdens het schrijven van On the Road klinkt ineens heel aantrekkelijk. Wie weet stimuleert zoiets mij ook tot het gefocust uitwerken van een idee.

Maar stiekem denk ik dat ik door stimulerende middelen alle kanten op ga stuiteren, zonder dat het een goed effect heeft op mijn plotidee. Ok, drugs heb ik nog nooit geprobeerd. En wanneer ik sterke drank drink, beperk ik me tot whippelsap of whisky seven-up. En dan houd ik het na drie of vier glazen ook wel voor gezien. Dus echt zeker weet ik het niet. Maar gezien mijn neiging om wild te willen dansen na het nuttigen van alcohol, denk ik niet dat het mij helpt om weer te gaan schrijven. De drank zal mij vooral afleiden van het verhaal, misschien zelfs aan een drankverslaving helpen als de voortgang niet de sprongen maakt waarop ik nu hoop.

Gelukkig heb ik een stimulerend middel gevonden dat me niet wild maakt. Nee, het is geen joint, het is Vicks Vaporub. Tijdens een hevige verkoudheid ontdekte ik de ware werking van het eucalyptussmeerseltje. Het verlicht niet alleen benauwdheid, het stimuleert vooral de creativiteit. Naast wat dwarsverbanden bij het idee dat al anderhalf jaar rondspookt door mijn hoofd, verzon ik een titel voor het verhaal en het onderwerp voor dit weblog. En toen ik de volgende ochtend wakker werd kon ik het me ook nog allemaal herinneren. Vicks Vaporub heeft naar mijn idee dezelfde stimulerende werking als cafeïne, alcohol of drugs, zonder de kater.

De basis is er om weer te gaan schrijven. Ik heb een idee, met een plotje, wat personages en een titel. En ik heb een middel dat mijn creativiteit stimuleert. Nu moet ik nog de focus vinden om verkouden te blijven zodat ik Vicks Vaporub kan blijven gebruiken. Of misschien moet ik meer focussen op het schrijven en niet afhankelijk worden van stimulerende middelen. Het schrijven moet de verslaving worden, niet de Vicks Vaporub.