Vandaag stuitte ik op het bericht dat schrijfster J.K. Rowling op Harvard een speech heeft gegeven voor de afgestudeerde studenten. Ze sprak hen toe over falen en verbeelding. De tekst van haar speech staat hier, onderaan het bijbehorende nieuwsbericht: “Rowling’s Harvard Speech Doesn’t Entrance All”

Ik vond het - in tegenstelling tot wat de titel van het nieuwsbericht suggereert - een bijzonder inspirerende tekst, en vooral het deel over falen is voor ons beginnende schrijvers interessant:

“So why do I talk about the benefits of failure? Simply because failure meant a stripping away of the inessential. I stopped pretending to myself that I was anything other than what I was, and began to direct all my energy into finishing the only work that mattered to me. Had I really succeeded at anything else, I might never have found the determination to succeed in the one arena I believed I truly belonged. I was set free, because my greatest fear had already been realized, and I was still alive, and I still had a daughter whom I adored, and I had an old typewriter and a big idea. And so rock bottom became the solid foundation on which I rebuilt my life.

You might never fail on the scale I did, but some failure in life is inevitable. It is impossible to live without failing at something, unless you live so cautiously that you might as well not have lived at all – in which case, you fail by default.”

Toevallig las ik gisteren in de introductie van The Alchemist van Paulo Coelho de volgende uitspraak (vrij vertaald): Het geheim van het leven is zeven keer vallen en acht keer opstaan.

De boodschap is: durf te falen! Durf je droom na te jagen. Of het nou schrijven is of de Mount Everest beklimmen, ga ervoor! Natuurlijk is het al bijzonder als je precies weet wat je droom is. Wat wil je bereiken? Als je dat niet weet, probeer daar dan eens achter te komen. Misschien is je leven stiekem al zo ingedut, dat je een wake-up call nodig hebt. Begin een dagboek, zoals Elizabeth Gilbert, en vraag je elke dag af wat je het aller-, aller-, allerliefst wilt. Of ga reizen, zoals ik heb gedaan; doe iets om uit je gebruikelijke routine te komen en je leven vanuit een nieuw oogpunt te bezien.

Verder raad ik je aan om ook de rest van Rowlings speech te lezen. Je leest hoe ze voor Amnesty International werkte en daar over veel menselijke gruweldaden las, maar ook over de daden van gewone mensen die slachtoffers van regimes proberen te helpen. En uiteindelijk had die ervaring voor haar een (levens)vormende werking, die ook zijn weerklank vindt in de Harry Potter-boeken.

Oh, en nog even mijn mening over het nieuwsbericht dat erbij stond: er waren Harvard-studenten die klaagden dat Rowling geen ‘leider’ is. Ze wilden toegesproken worden door een president, of een directeur, of een ander hoog iemand. Dat deze studenten niet begrijpen waarom Rowling de speech gaf en haar kennis op hen overbracht, dan hebben ze daadwerkelijk nog heel veel te leren in het ‘echte leven’!