Iets nieuws proberen kan een heleboel opleveren: nieuwe kennis, nieuwe kennissen, nieuwe inzichten, nieuwe uitdagingen en misschien zelfs wel een nieuwe passie. Nu ben ik zelf niet zo heel erg van het nieuwe dingen doen en het ‘je moet alles een keer geprobeerd hebben in je leven’ idee. Dat zal wel te maken hebben met het feit dat ik graag alles onder controle heb en ook niet zo van veranderingen hou. Maar toch kan het af en toe ook wel erg leuk zijn om iets nieuws te proberen.

Zo heb ik enige tijd geleden een workshop paaldansen gevolgd. Niet omdat ik dat zelf nu zo graag wilde proberen, maar omdat dat nu eenmaal op het programma stond van een vrijgezellenfeest waar ik voor was uitgenodigd. Nu had ik van tevoren sterk mijn twijfels. Ik bedoel, bij paaldansen denk je toch in de eerste plaats aan halfnaakte dames die sensueel rond een paal staan te kronkelen om een mannelijk publiek op te winden en hun met die sexy moves wat geld af te troggelen. Nu zou er geen mannelijk publiek aanwezig zijn bij deze workshop, want het was een ladies only vrijgezellenfeest. Maar ik ben van mezelf niet super sportief en wel behoorlijk klunzig, dus ik zag mezelf ook niet meteen als een ware godin rond die paal zwaaien. Maar goed, vol goede moed en lichtelijk gespannen toog ik toch maar samen met de andere ladies naar de paaldanslocatie. En wis en waarachtig, het was in een gewoon simpel sportschoolzaaltje, met een vlotte jonge meid als instructrice (wel op stiletto’s en in hotpants, maar dat moesten we allemaal, voor een goede houding en voor meer grip op de paal). Dus niks geen smoezelige barretjes en dellerige dames. En het paaldansen zelf? Nou, een paaldansqueen zal ik niet worden, maar ik vond het wel hilarisch om te doen en we hebben flink gelachen met z’n allen. En in ons geval waren we toch meer bezig met het niet uit de paal vallen dan het verleidelijk en sexy bewegen.

Zo zie je maar weer hoe anders iets kan zijn dan je van tevoren denkt. En daar kom je alleen maar achter als je het ook daadwerkelijk een keer probeert.

En zo is het ook met schrijven. Op dit moment maak ik in mijn werk als vertaler kennis met ontzettend veel nieuwe dingen: ander soort taalgebruik, andere genres, andere doelgroepen, andere perspectieven, noem maar op. Nu kom je dat soort dingen ook al wel tegen door gewoon een boek van een andere schrijver te lezen, maar in een vertaling ben je meteen al veel actiever bezig met die nieuwe elementen. Door ze te vertalen, kan ik al een beetje aan die nieuwe dingen proeven en alvast enigszins bepalen welke dingen mij wel liggen als schrijver en welke niet. Toch is dit niet hetzelfde als het zelf doen. En hoewel je ontzettend veel kunt leren door te kijken naar hoe de grote schrijvers het allemaal doen, is er toch eigenlijk maar één manier om erachter te komen of iets ook echt wat voor jou is, en dat is door het zelf uit te proberen. Dus inmiddels heb ik al een heel lijstje in mijn hoofd van dingen die ik allemaal nog eens wil gaan uitproberen als schrijver (dagboekperspectief, onbetrouwbare verteller, kinderboek, thriller, om er maar een paar te noemen). En stond ik bij dat vrijgezellenfeest vooraf niet bepaald te springen om in die paal te klimmen, in dit geval kan ik haast niet wachten tot ik al die nieuwe dingen eindelijk in de praktijk kan brengen!