In mijn vorige schrijfblog had ik het over Randy Pausch*, die mij inspireerde tot het nadenken over mijn kinderdromen. Wat mij verder opviel aan zijn presentatie, was zijn idee van de ‘brick wall’. Je komt tijdens je leven af en toe een muur tegen: je loopt er tegenaan terwijl je jouw dromen probeert te verwezenlijken. Elke schrijver zal zulke opgeworpen barrières tegenkomen, maar het belangrijkste is: hoe ga je daarmee om?

Randy vertelde tijdens zijn last lecture het volgende over de stenen muur: “The brick walls are there for a reason. The brick walls are not there to keep us out; the brick walls are there to give us a chance to show how badly we want something. The brick walls are there to stop the people who don’t want it badly enough. They are there to stop the other people!” (bron: wikiquote/randypausch)

Als beginnende schrijver kun je bijvoorbeeld uitgeverijen als een enorme, beangstigende muur zien: je stuurt je manuscript naar verschillende uitgeverijen op, maar het wordt overal geweigerd, en ook nog eens vol rode strepen teruggestuurd. Zet je dan door? En durf je überhaupt wel wat van je eigen werk naar een uitgever te sturen?! Hier is namelijk een interessant feit: er zijn zo’n 1 miljoen amateur schrijvers in Nederland. En talent is blijkbaar zo moeilijk te vinden, dat Uitgeverij Contact er een schrijfwedstrijd voor uitschreef. Ik denk dat niet veel mensen ervoor uitkomen dat ze een boek schrijven. En zo ja, dan zijn er maar weinigen die dat werkelijk afmaken en publiceren. Deprimerende gedachte? Misschien. Maar vergeet de brick wall niet.

Ik heb niet te maken met een enge uitgeverij, maar ik heb wel te maken met enge gedachten binnen mijzelf. Deze gedachten houden mij vaak tegen om te schrijven. Het gaat bij mij, en waarschijnlijk bij veel hobbyschrijvers, om onzekerheid en geen keuzes durven maken.

Ik twijfel veel over mijn schrijfkwaliteiten. Ik denk bijvoorbeeld dat ik eigenlijk meer moet gaan lezen, voordat ik écht een boek mag schrijven. Ik moet bekennen dat ik helemaal niet zoveel lees, ik heb er vaak geen geduld voor. Door meer te lezen, kan ik van andere schrijvers leren en mijn eigen schrijfstijl verbeteren. Of ik zou eens wat schrijfcursussen moeten volgen en wat schrijfoefeningen maken. Of ik kan meer schrijftips op het internet gaan zoeken… Deze gedachten leiden mij af van het schrijven.

Mijn eerste stenen muur komt eigenlijk op het volgende neer: ik wil in één keer perfect schrijven. Ook al weet ik dat het een onmogelijke wens is, ik zoek naar perfectie. Ik stop met schrijven, en begin met twijfelen.

Dan is er nog een tweede muur: als ik niet perfect kan schrijven, wat zullen anderen dan wel niet van me denken? Ik vrees critici en hun kritiek, ook al is feedback voor een schrijver onmisbaar. Ben ik wel sterk genoeg om scherpe kritiek aan te kunnen?

Voor mij persoonlijk volgen na deze twijfels een moeilijke gedachte, waar ik soms mee vecht: wil ik dit eigenlijk wel?! Wil ik compleet voor het schrijven gaan? Wil ik dag in, dag uit, achter de computer of een schrijfblok kruipen? Zo niet, hoe wil ik het schrijven dan (serieus) aanpakken? Het is hard werk en het kost veel tijd. Na een volle dag werken voel ik ’s avonds niet de behoefte om te gaan schrijven. Bovendien wil ik nog zoveel andere dingen doen! Deze twijfels, en het uitstellen van belangrijke beslissingen, leiden tot stilstand. Ik kan niet kiezen!

Misschien lukt het me om deze muren te doorbreken, of om slim over ze heen te klimmen. Ik heb al een truc bedacht: het is erg grappig en nuttig om mijn interne muren als personages te zien, die deel van mijzelf uitmaken. Zo is er de onzekere perfectionist, de zure criticus, en de ambitieuze vrouw met acht benen die alle kanten op willen rennen. Bovendien weet ik nu waar mijn problemen liggen. Ik kan nu gaan kijken hoe ik deze kan gaan bevechten.

Iedereen heeft een muur. Of het nou een strenge uitgever, perfectionisme, een writer’s block, of iets anders is. Het gaat erom dat je deze muren weet te doorbreken en OF je ze wilt doorbreken. De muur is er om je te testen: wil je wel graag genoeg schrijver worden?

*Randy Pausch is helaas op 25 juli 2008 overleden. Lees meer over hem op Wikipedia.

Hier zijn een aantal wijze lessen van Randy Pausch, die jou, als schrijver, kunnen inspireren:

• “When you see yourself doing something badly and nobody’s bothering to tell you anymore, that’s a very bad place to be. Your critics are the ones telling you they still love you and care.” (dus: wees blij met kritiek op je schrijfwerk!)
• “Don’t complain; just work harder.”
• “Experience is what you get when you didn’t get what you wanted.”
• “Never give up: There are certain times that you think, “OK, you have beaten me down to my knees. And now the challenge is, I am on my knees and you keep on beating me down. And the question is, are you going to keep beating me all the way to the ground or will I find a way to struggle my way back on to my feet.”
• “It is not the things we do in life that we regret on our death bed. It is the things we do not. Find your passion and follow it.”
• “You just have to decide whether you are Tigger or an Eeyore. You have to be clear where you stand on the Tigger/Eeyore debate.” (oftewel: ben je een optimist of een pessimist?)

(bron: wikiquote/randypausch)