De derde week is aangebroken, en we zijn Hell Week allemaal doorgekomen. Toegegeven, we zitten nog onder het aantal woorden wat we bereikt zouden moeten hebben. Maar we hebben niet opgegeven.

Helaas schrijf ik niet dagelijks, het zit er gewoon niet in. Soms lukt het niet vanwege verplichtingen buitenshuis, en soms heb ik er gewoon geen zin in om de computer aan te zetten en verder te schrijven. Het klinkt lui, misschien is dat het ook, maar ik heb er wel een verklaring voor. Alles wat ik op dat moment in m’n hoofd heb zitten, is nog niet gerijpt. Het is nog niet klaar voor het virtuele papier. Als ik het wel zou gaan typen - met tegenzin, omdat ik liever De Rijdende Rechter kijk of in The Life of Pi lees - dan kloppen de woorden niet en gaat het verhaal me alleen maar tegenstaan. Dus kan ik beter niet schrijven, en op een moment dat het wel goed voelt in een keer 1500 woorden schrijven.

Toch probeer ik wel het regime aan te houden om elke ochtend Word te openen als ik mijn mail check. Wie weet baant mijn hoofdpersoon zich spontaan een weg uit mijn geest naar het papier, en schrijf ik zo toch dagelijks 420 woorden. Of 1500, en dan weet ik meteen dat ik de volgende twee dagen iets rustiger aan kan doen en niet angstig naar de laptop hoef te kijken.

Maar vandaag is niet zo’n dag en ik denk dat ik over anderhalf uur best tevreden mag zijn. Ik ga weer eens lekker schrijven!