Momenteel heb ik officieel twee banen: ik ben projectmedewerker bij het Expertisecentrum Literair Vertalen (ELV) en ik ben freelance vertaler van romans. Die twee dingen samen vormen al een fulltime baan van veertig uur per week (en soms nog wel meer). Maar eigenlijk zou ik er nog wel een ‘baan’ bij willen hebben: die van auteur.

Nu vraag je je misschien af waarom ik dit als baan zou willen doen. Waarom niet gewoon doorgaan als amateur, zoals nu? Wel, dat heeft vooral te maken met de tijdsindeling. Als je schrijven slechts ziet als een hobby, dan doe je dit in je vrije tijd. Alleen heb ik daar niet zo’n grote voorraad van en zijn er ook nog een hoop andere dingen die ik in die tijd wil doen. Momenteel heb ik dus slechts hier en daar een uurtje of wat vrij om in te schrijven. En dat vind ik niet genoeg. Om echt goed in een verhaal te kunnen zitten, moet ik er toch minstens een paar uur achter elkaar mee bezig kunnen zijn en moet er ook niet al te veel tijd zitten tussen de keren dat ik eraan werk. Dus ik bedacht me dat als ik echt intensief wil gaan schrijven, dit maar op één moment van de dag kan, en wel onder werktijd. En voor mij betekende dit dat ik het auteurschap dan zou moeten gaan zien als een soort derde ‘baan’.

Nu levert dat natuurlijk nog steeds een ietsepietsie klein tijdsprobleempje op. Drie banen per week is namelijk toch wel wat veel, en minderen qua hoeveelheid uren bij mijn twee huidige banen is ook geen optie. Dus als ik echt drie banen zou nemen, blijft er helemaal geen vrije tijd meer over, en daar zouden naast ikzelf, ook best een hoop andere mensen in mijn omgeving niet zo blij mee zijn. Dat betekent dus dat één van de drie banen zou moeten afvallen. Maar welke dan?

Als je puur en alleen naar de verdiensten kijkt, dan valt het auteurschap natuurlijk meteen af. Het zal sowieso nog lang duren voor ik een verhaal helemaal af heb, en dan is het nog maar de vraag of het ooit gepubliceerd zal worden. Bij de andere twee banen staan er uiteraard wel vaste verdiensten tegenover. En dat is toch een niet onbelangrijk aspect van een baan, de rekeningen betalen zich tenslotte niet uit zichzelf.

Maar als ik kijk naar voldoening, dan staat het auteurschap weer met stip op nummer één. Nu ik maar zo weinig kan schrijven, merk ik pas goed hoeveel het eigenlijk voor me betekent en hoeveel ik het mis. Ik voel me incompleet als ik niet kan schrijven, ik heb het nodig als uitlaatklep van mijn emoties en van mijn creativiteit. Natuurlijk vind ik ook wel voldoening in mijn werk als vertaler en als medewerker van het ELV. Maar schrijven geeft toch net dat beetje extra: het is eigen, het is helemaal van mij, het komt uit mijn fantasie en mijn gedachten voort. En dat geeft mij meer voldoening dan enige andere baan mij ooit zou kunnen geven.

Eigenlijk komt het er dus gewoon op neer dat ik helemaal niet wil kiezen tussen deze drie banen. Ik wil ze alle drie kunnen en blijven doen, in ieder geval de komende tijd. Ik heb er dan ook best lang over nagedacht hoe ik dit toch zou kunnen realiseren, en telkens liep ik weer tegen die tijdsbarrière op. Maar de oplossing bleek uiteindelijk verrassend simpel. Ik had de hele tijd gekeken naar de werkweek als tijdseenheid. Dat is tenslotte de vaste eenheid waarin je werktijd wordt verdeeld. Maar in dit geval moest ik gewoon een paar niveaus omhoog gaan. Ik moest mijn tijd tussen de drie banen niet gaan verdelen per werkweek, maar per werkjaar.

En toen werd het ineens een stuk simpeler. Mijn baan als freelance vertaler is namelijk erg flexibel. Als ik wil, kan ik makkelijk eens een maandje vrij plannen, ik ben tenslotte mijn eigen baas. Bovendien sluiten vertaalopdrachten vaak sowieso niet helemaal netjes op elkaar aan en zit er meestal wel een paar weken tussen twee opdrachten. Dus ik heb besloten dat ik die tijd ga vrijmaken voor mijn baan als schrijver. Ik heb me voorgenomen om minimaal één maand per jaar als parttime en misschien zelfs wel als fulltime schrijver te gaan werken (als ook mijn andere baan dat toelaat in de betreffende periode). Hoe dit gaat uitpakken? Ik heb geen idee. Maar ik sta te popelen om het te gaan uitproberen. Ik hou jullie op de hoogte!