Gezocht: persoonlijk assistent die S. kan bijstaan in haar drukke leven. Schrijfervaring is gewenst, schoonmaakervaring een pré.

Assistent dient in bezit te zijn van elektronische agenda waarmee hij S. voortdurend op de hoogte houdt van de taken die zij dient te verrichten. Assistent moet huishoudelijke klussen doen, en mocht het klikken, dan ook huiswerk. S. wil zich richten op leukere taken.

Ja, dat is mijn huidige probleem: ik heb géén tijd! Nergens voor! Ik zit in het laatste jaar van mijn studie en het lijkt alsof de druk alleen maar toeneemt. Ik wil goede cijfers halen en moet daar veel voor doen, maar daarnaast moet ik ook op zoek naar een stage en nadenken over wat ik na mijn studie wil doen. Ga ik nog even door of ga ik voor een baan? Dat is echter toekomstmuziek waar ik amper naar kan luisteren, want in het heden ben ik bedolven onder de opdrachten. En die taken hopen zich op als de immer groeiende afvalberg van Europa.

Er komt geen eind aan. Heb ik de ene taak met een voldaan gevoel afgerond, dan kondigen zich er weer nieuwe aan. Heel leuk hoor, op jezelf wonen, maar als je het druk hebt met je studie en aanverwante zaken, dan heb je echt geen zin om nog eens de kamer te gaan afstoffen. Tenminste, ik in ieder geval niet. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik door de drukte haast niet denk aan schoonmaken, totdat het te erg wordt. En aan opruimen kom ik ook amper toe: mijn kamer is dus een chaos. Overal liggen papieren die in, voor mij logische, stapeltjes over de vloer liggen verspreid: van verzekeringen die ik uit moet zoeken, van bankgegevens die in een mapje moeten, van tips over sollicitatiebrieven, van teksten die ik nog moet lezen… Het is nog nét niet zo erg als bij NovaGotha -karakter Iaru, die ook chipszakken laat rondslingeren. Maar het is wel duidelijk dat ik momenteel de Iaru in mij laat overheersen. De Miara (ook een NG-karakter) in mij is ver te zoeken: zij zou de chaos in mijn kamer nooit zover laten komen en een rooster uitschrijven met tijdstippen waarop ik bepaalde huishoudelijke taken moet verrichten.

Ik vraag me af hoe dat bij andere amateur-schrijvers is. Je wilt heel graag schrijven, maar je moet ook brood op de plank brengen en daar gaat veel tijd in zitten. En na een dag hard werken ben je ’s avonds te moe om te schrijven en besluit je maar te gaan lezen. Je hebt echter een onrustig gevoel: je moet iets doen. Je moet schrijven! En vervolgens schrijf je tot drie uur ’s nachts en kom je de volgende dag doodmoe op je werk aan. En bij een studie is dat niet veel anders natuurlijk, al zit ik in mijn geval dan vaker thuis achter de computer dan op de universiteit. En dan heb ik zeker een knagend gevoel: ik moet schrijven, schrijven, schrijven… Maar niet aan mijn projecten. Nee, ik moet schrijven voor mijn studie. En natuurlijk heb ik op zulke momenten de meeste inspiratie voor NovaGotha. Heel ironisch.

Schrijven gaat ook niet aan de hand van een rooster. Je kunt het misschien proberen om op een vast tijdstip te gaan schrijven en na een half uur weer te stoppen, maar bij mij werkt dat niet. Ik kan niet achter de computer zitten en wachten tot de inspiratie komt. Mijn inspiratie werkt niet volgens een plan. Nee, bij mij komt het altijd op momenten dat het slecht uitkomt. Maar ik mag niet klagen, ik heb tenminste nog inspiratie. Stel je voor dat dat weg is… De horror!

Helaas kan ik voorlopig geen huishoudster in dienst nemen en dat huiswerk zal ik ook altijd zelf moeten doen. En dat schrijven, tja, dat komt er dan tussendoor. Ik kan er geen rooster voor maken, maar ik maak er wel zo nu en dan tijd voor vrij. Net als voor dit blog.