De laatste tijd heb ik mij amper kunnen bezighouden met schrijven als hobby, omdat het kleine stemmetje in mijn achterhoofd mij er constant aan herinnert dat ik eigenlijk aan mijn scriptie moet werken.

Dus ik schrijf wel af en toe, maar dat is dan voor mijn studie of werk. Iets minder ontspannend dus. En mijn escapistische neigingen vieren hoogtijdagen. Ik heb het concentratievermogen van een ADHD’er met een suikeroverdosis. Al vermoed ik dat een ADHD’er zich nog beter kan concentreren dan ik…

Ik bevind mij dan ook regelmatig op het randje van totale gekte – ja, ik word door de meeste mensen al als “gek” gezien, dat weet ik, maar nog niet als “totale gek”, snap je? Gelukkig zijn er mijn fandoms die mij aan de goede kant houden*. Nou ja, misschien dragen ze er juist aan bij dat ik me zo slecht kan concentreren, maar ik grijp dan ook werkelijk alles aan om maar even niet over het theoretische debat rond de metaforen van cyberspace te hoeven nadenken. Want dat is zó interessant!

Even een praktijkvoorbeeld van fandomiaans escapisme: op dit moment is er een Robbie Williams-marathon op TMF. Robbie Williams is al jaren onderdeel van mijn fandoms, dus ik maak van de mogelijkheid gebruik om de ochtend voornamelijk voor de televisie door te brengen. Ach, ’s ochtends kan ik toch niet zo goed nadenken, is mijn excuus. Mijn brein slaapt dan nog. Gelukkig ben ik wel in staat om dit weblog te schrijven, terwijl ik half naar de tv kijk. Multitasken, dat kan ik best, zolang het maar niet om mijn scriptie gaat.

Het andere fandom dat mij al zeker een half jaar zeer vrolijk houdt, is alles wat er op dit moment rond acteur Jason Isaacs gebeurt – ik hoor Hestia en Aurora al gefrustreerd gillen, maar ik moet en zal erover schrijven! 2005 was namelijk een rustig jaar voor een “JI”-fangirl als ik, maar dit jaar moet ik haast overwerken om alles nog bij te kunnen houden. Twee tv-series, waaronder nu eentje op de BBC (The State Within), met de daarbij behorende golf van publiciteit, hilarische interviews, en Youtube clipjes. En Jason is laatst ook voor de vijfde Harry Potter film bezig geweest, wat het fangirljaar 2007 ook alvast helemaal goed maakt! Het is ook dankzij “JI” dat ik verslaafd ben geraakt aan de tekenfilmserie Avatar, want hij deed een stemmetje in het eerste seizoen.

Oké, nu zul je inmiddels denken: “waar gaat dit in hemelsnaam heen?” Nou, mag ik niet gewoon eens lekker over fandoms praten? Nee? Je hebt gelijk, een NUSA blog moet toch min of meer iets met “schrijven” te maken hebben. Nou, dan zal ik verder gaan op de serie Avatar. Deze serie is namelijk, daar gaan we dan, zéér inspirerend! Het gaat om een queeste van een groepje kinderen die reizen door een Aziatische fantasiewereld, waarbij het gebruik van magie, in de vorm van “bending”, een belangrijk onderdeel is. De karakters zijn zeer goed uitgewerkt, zeker voor een tekenfilm, en zelfs de slechteriken hebben zo hun motieven die hun acties min of meer rechtvaardigen. En er zitten originele dingen in verwerkt die mij stikjaloers maken! Stiekem ben ik ook inmiddels fangirl van twee karakters geworden, namelijk Sokka en Zuko, maar laat ik daar maar niet verder over uitweiden! Trouwens, Aurora en Calliope kunnen inmiddels meepraten over hoe geweldig verslavend deze serie is…

Dat stomme stemmetje in mijn achterhoofd blijft erop hameren dat ik moet studeren en ik heb het er maar zwaar mee. En daardoor mag ik van mezelf ook niet echt schrijven aan NovaGotha. Maar door mijn fandoms kan ik er toch stiekem mee bezig zijn. Zo inspireert de muziek van Robbie mij voor nieuwe scènes (zie schrijflog ‘De Soundtrack van Selene’), zo inspireert Jason Isaacs mij voor een bepaald karakter (zie schrijflog ‘Selene’s Schrijffrustraties’), en zo inspireert de serie Avatar mij voor allerlei dingen zoals magie en humor. Zie je nou, fan-zijn is zo slecht nog niet!

* Fandom: wereld van fans en het object waar ze fan van zijn, zoals een film, tv-serie, of bepaald karakter bijvoorbeeld.