Ook al verklaarde N.W. nog zo enthousiast dat we mee zouden doen aan NaNoWriMo, het is ons niet gelukt. November is stilletjes gepasseerd wat betreft schrijfwerk, maar we waren druk genoeg met andere dingen. Zo was N.W. druk bezig met de voorbereiding van haar verhuizing naar Londen. Ook zijn we met z’n vieren een lang weekend naar Barcelona geweest. Maar aan NaNoWriMo’en zijn we niet toegekomen.

Heel langzaam dringt het tot we door dat we geen zeeën van tijd meer hebben. Als onze studententijd in Kansas was geweest, dan hadden we nu ‘We’re not in Kansas anymore’ kunnen zeggen. Toen we begonnen met NUSA waren we jong en onbezonnen. Ok, dat zijn we eigenlijk nog steeds wel, maar de omstandigheden zijn anders. De harde realiteit is dat de meesten van ons zo’n 40 uur per week keihard werken voor een baas (of een gedeelte daarvan eigen baas spelen). Het lukte niet om daarnaast te werken aan een gezamenlijk verhaal. Het lukt mij zelfs niet eens om na te denken over eigen werk, en als ik heel eerlijk moet zijn heb ik die droom een beetje opgegeven.

Dit weblog lijdt hier ook onder, dat is te merken aan de weinige posts die we dit jaar hebben gedaan. We overwegen nu de toekomst van NUSA en dit blog. Maar niet getreurd, want NUSA is niet stervende. We moeten alleen uitvinden hoe we verder gaan, en of daar een rol voor een website bij hoort.