2009
We deden helaas niet mee
3 december 2009Ook al verklaarde N.W. nog zo enthousiast dat we mee zouden doen aan NaNoWriMo, het is ons niet gelukt. November is stilletjes gepasseerd wat betreft schrijfwerk, maar we waren druk genoeg met andere dingen. Zo was N.W. druk bezig met de voorbereiding van haar verhuizing naar Londen. Ook zijn we met z’n vieren een lang weekend naar Barcelona geweest. Maar aan NaNoWriMo’en zijn we niet toegekomen.
Heel langzaam dringt het tot we door dat we geen zeeën van tijd meer hebben. Als onze studententijd in Kansas was geweest, dan hadden we nu ‘We’re not in Kansas anymore’ kunnen zeggen. Toen we begonnen met NUSA waren we jong en onbezonnen. Ok, dat zijn we eigenlijk nog steeds wel, maar de omstandigheden zijn anders. De harde realiteit is dat de meesten van ons zo’n 40 uur per week keihard werken voor een baas (of een gedeelte daarvan eigen baas spelen). Het lukte niet om daarnaast te werken aan een gezamenlijk verhaal. Het lukt mij zelfs niet eens om na te denken over eigen werk, en als ik heel eerlijk moet zijn heb ik die droom een beetje opgegeven.
Dit weblog lijdt hier ook onder, dat is te merken aan de weinige posts die we dit jaar hebben gedaan. We overwegen nu de toekomst van NUSA en dit blog. Maar niet getreurd, want NUSA is niet stervende. We moeten alleen uitvinden hoe we verder gaan, en of daar een rol voor een website bij hoort.
Muse is mijn Muze!
27 september 2009Toen ik terug kwam van vakantie (een reden waarom het hier rustig is: drie van ons zijn/waren in deze periode op vakantie), kwam ik erachter dat Muse met een nieuw album (genaamd: The Resistance) is uitgekomen. Ik gilde bijna van blijdschap. Oké, ik gilde echt een beetje. Als een fangirl. Ik hou namelijk van Muse. Niet per se vanwege de duistere, paranoïde teksten, maar vooral vanwege de inspiratie die het me brengt. Het gebruik van de instrumenten, de stem van de zanger, al het drama… Heerlijk!
Toen ik het ietwat on-Muse-achtige nummer I belong to you/Mon coeur s’ouvre a toi hoorde, zag ik meteen vele scenes voor me verschijnen. Van romcom humor tot aan recht-door-het-hart liefdesverklaringen. Tot nu toe is dat dus mijn favoriete nummer.
Het is geweldig als muziek je inspiratie voor een verhaal kan bieden. Ik schrijf ook meestal met de muziek aan, zodat ik het gevoel kan volhouden. Hoe doe jij dat?
Verder wil ik Muse bedanken voor al hun geweldigheid. Ga zo door! En dan ga ik nu weer hard werken aan mijn verhalen, met de muziek aan.
We doen weer mee!
21 augustus 2009Het is nog lekker vroeg maar de mensen van NaNoWriMo hebben mooie buttons gemaakt en het zou zonde zijn om die niet te plaatsen, dus hierbij:
Ik had bijna alle buttons online gezet (een stuk of acht), maar ik wist mezelf nog net op tijd tegen te houden, en heb daarom maar de twee uitgekozen die ik het mooiste vond.
Ik kan niet wachten tot het november is! Nee, dat neem ik terug, de zomer mag voor mij nog wel even duren, maar daarna…
Magie magie!
19 augustus 2009Als schrijver ben je continu bezig met het bedenken van spectaculaire en interessante verhalen of verhaallijnen. Een verhaal moet origineel zijn, enigszins logisch en moet de aandacht vast weten te houden. Maar soms, moet ik toegeven, is het moeilijk om op te botsen tegen de realiteit. Lees verder »
Mijn liefde voor notitieboekjes
3 augustus 2009
Als ik denk aan notitieboekjes, dan krijg ik een warm gevoel van binnen. Dat is ook meteen het gevaar van die boekjes: als ik er één in een winkel zie, wil ik ‘m het liefst meteen kopen. Want het verzamelen van notitieboekjes geeft me zowaar een nog warmer gevoel. Ik heb nog net geen verslaving (of gat in mijn hand), maar ik geef het toe: ik hou van notitieboekjes!
Zwijgzaam
20 juli 2009Iedereen heeft wel eens een periode, of kent een situatie waarin ze wat stiller zijn dan normaal. Zelf sta ik onder mensen die me niet heel goed kennen ook wel te boek als zwijgzaam. Daar heb ik zelf geen moeite mee, immers: spreken is zilver en zwijgen is goud. En als ik echt iets te melden heb, dan gebruik ik mijn stem wel. Maar zou er een kans bestaan dat ik mijn stem verlies wanneer ik niets te melden heb?
Eeuwigheidswaarde
6 juli 2009Sommige landen zijn zo beeldschoon, dat je wel begrijpt waarom er zoveel prachtige verhalen vandaan komen, al zo’n beetje sinds de eerste beschavingen daar ontstonden. Neem IJsland. Ik was zo fortuinlijk om hier een weekje vakantie te mogen doorbrengen en heb me heerlijk kunnen vergapen aan de pure, ruige landschappen van dit land van vuur en ijs. Tijdens mijn reis heb ik ook uitvoerig kennisgemaakt met de IJslandse sagen van weleer, want de IJslanders zijn - met recht - trots op hun literaire erfgoed. Hun sagen, waaronder de beroemde Edda en de Egills Sage, zijn de oudste sagen van de wereld en verhalen vooral over de roemrijke en avontuurlijke levens van koningen en helden.
Stimulering
22 juni 2009Wat zouden we doen als we nooit gestimuleerd zouden worden om iets te doen? Wat zou er van ons worden? Heel weinig waarschijnlijk.
De belangrijkste stimulans om iets te doen is dat je een doel voor ogen hebt. Je wilt B en om dat te bereiken moet je wel eerst A doen. Mijn doel was altijd ‘schrijfster worden’ zodat ik voor altijd en altijd kan schrijven. Maar er klopte iets niet aan die redenering. Ik wilde schrijven om voor altijd te kunnen schrijven. Het middel werd het doel. Of misschien werd het doel het middel om een nieuw doel na te streven, namelijk de fata morgana van het romantische schrijversschap. Een echt, bereikbaar doel om na te streven, verdween dus eigenlijk.
Hoe Logica het Won van Fantasie
8 juni 2009Laatst keek ik naar de film Pan’s Labyrinth. Ofelia, de tienjarige hoofdpersoon, leeft nog heel sterk in haar eigen fantasiewereld. Volwassenen waarschuwen haar dat ze het geloof in feeën en faunen zal verliezen zodra ze ouder wordt. Ofelia lijkt zich van die opmerkingen niets aan te trekken, maar ze deden mij herinneren aan mijn oude fantasiegeloof, en mijn angst om het te verliezen.
Noodgedwongen experiment
25 mei 2009Over het algemeen ben ik nogal kieskeurig als het aankomt op de plek waar ik schrijf. Inspiratie en ideeën kun je natuurlijk overal krijgen, maar als het gaat om het echt uitschrijven van stukken, stel ik toch wel een aantal eisen aan mijn omgeving.